27
oktober 1996 - 8 mei 2006
Lieve Demi
Je had al geruime tijd last van je rug waardoor je
regelmatig door je achterpoten zakte. De laatste twee
maanden ging het wonder boven wonder stukken beter met het
lopen. Je had weer zin om te wandelen en je zakte ook niet
meer door je achterpoten heen. Je was weer de vrolijke meid
die je altijd was. Op maandag 8 mei 2006 hebben we fijn
gewandeld met je maatje Guusje. Jullie hebben lekker door
het water gelopen en met een stok gespeeld. De grootste pret
samen. Thuisgekomen heb je met Guusje lekker aan een bot
zitten knabbelen. Opeens sprong je op en was volledig in
paniek. Je tong hing uit je mond en je was direct volledig
blind waardoor er geen contact meer met je te krijgen was.
Meid waar had je dit aan verdient. Bij de dierenarts bleek
dat je een zware hersenbloeding had gehad. In de auto
onderweg naar de dierenarts waarschijnlijk een tweede. Na
het mooie leven wat we samen hebben gehad moesten wij deze
avond afscheid van je nemen. Ondanks het feit dat we weten
dat je een super leven hebt gehad verzacht dit op het moment
de pijn niet. Verdorie we hadden nog zo veel langer van je
gesnurk willen genieten. Demi had gaat je goed verder. We
hopen dat je inmiddels je grote vriend Joury daarboven weer
hebt ontmoet. Vergeten doen we je nooit. Je was uniek in je
soort.
Dikke kus
Henk en Anoeschka
