†
17-05-2005
Lieve Josie, al had je geen stamboom en was je een ''2e
handsje'' omdat jou vorige eigenaren niet nagedacht hadden
toen ze je kochten bij een broodfokker en geen zieke hond
wilden (zo bleek achteraf). Ondanks jouw ziekte, zijn we zo
vreselijk blij geweest met je Josefien, elke maand naar de
internist...eerst nog veel hoop, helaas werd dit steeds
minder, je longen lieve Josie waren kapot (je had
longontsteking en bronchitis) waardoor, niemand wist het,
niemand wist wat je mankeerde, wel was duidelijk dat je erg
verwaarloosd was, je was dan ook broodmager toen je hier
kwam. Maar wat was het prachtig om je te zien groeien en
bloeien en wat doet het pijn dat we je longen niet ook beter
konden maken. Wat lag de beslissing ons zwaar en wat missen
we je nu nog steeds zo verschrikkelijk en nog steeds hebben
we wel eens zoiets van, hadden we nog niet dit of dat...
Maar lieve meid, we hadden al zoveel geprobeerd en we konden
het niet meer aanzien...hoe je hele dagen en nachten lag te
hoesten en dat het ondanks je kracht toch steeds slechter
ging. Daarom hebben we je laten gaan lieverd.
Onze Josefien was en is een engel, lieve Josie met jou
vreselijke verleden was je nog een schat van een hond voor
iedereen lief/vrolijk en zacht van karakter en je toverde
bij ieder mens en dier een lach op hun gezicht.
Rust zacht, we missen je en zullen je nooit vergeten....
Rust zacht Josefien
Mirella Mandemakers en Michael de Werd
Gedicht voor Josefien:
Mag ik nu gaan? Ik denk je dat het de juiste tijd is. Ik heb
een prachtig en heerlijk leven gehad bij jullie en mijn best
gedaan om een voorbeeld te zijn.
Nu kan ik de stap nemen en mijn geest vrij laten. Ik wilde
eerst niet, ik vocht uit alle macht maar niets houd me nu
nog tegen om naar een warm en levend licht te gaan.
Ik wil gaan, ik wil het echt, het is moeilijk om te blijven
maar ik doe mijn uiterste best om nog 1 dag bij je te zijn
om je tijd te geven mij te verzorgen en om jouw liefde en
angst te delen.
Ik weet dat je angst en verdriet hebt, ik zie jouw tranen
maar ik beloof je dat ik niet ver weg ben en ik hoop dat je
altijd zult weten, dat mijn geest heel dicht bij je is, waar
je ook bent.
Ik wil je bedanken voor
het houden van en ik hou ook van jou
daarom is het afscheid zo moeilijk en mijn leven met jou te
beëindigen.
Hou me nog een keer vast en zeg me nog een keer: "omdat ik
zoveel van je hou, laat ik je vandaag gaan". Op weg naar een
plek vol licht en liefde en voor altijd in onze gedachten en
hart
