|
* 31-03-1994
†
11-02-2006 Als
twee bruine ogen je vragen,
Help me ,want ik voel me niet zo fijn.
Mag je dan ,omdat je voelt, dit is het einde...
Egoïstisch zijn?
Als je van de dokter hoort,
dit komt nooit meer goed.
En hij krijgt steeds meer pijn.
Mag je dan ,omdat je hem niet wilt missen...
Egoïstisch zijn?
Als twee lieve bruine ogen zich sluiten gaan.
Voorgoed en je zonder hem naar huis toe moet.
Met de riem in je hand en een hart vol pijn.
Dan probeer je jezelf te overtuigen,
dit was het beste.
Ik mocht niet Egoïstisch zijn.
Vele jaren was hij bij ons,
elke dag samen was een feest.
En in al die fijne jaren Is hij zelf niet een keer...
EGOÏSTISCH GEWEEST.
Rommel is geboren op 31 maart 1994. We
hebben hem vanaf z’n geboorte gekend en bij Jeannette
Hilbrink gekocht. Het was voor ons natuurlijk de mooiste
hond van Nederland, trots zeiden we altijd hij is de zoon
van een kampioenshond en menigeen was het ook met ons eens,
dat hij zo mooi was. Een echte reu lekker stoer en lekker
mollig, veel rimpels.
Gooferd van Hollandheim was z’n echte naam,maar we noemden
hem meteen Rommel. Hij heeft z’n naam eer aan gedaan,wat kon
die een rommel maken zeg. Maar het is me nou veel te stil en
steriel in huis.
Wat een verdriet brengt dit met zich mee,om zo’n vriend los
te moeten laten. Ik ben al jaren thuis in de wao, dus die
stilte is verschrikkelijk, vooral z’n gesnurk mis ik en ik
word er s’nachts ook nog vaak van wakker. We hebben er een
schat van een hond aan gehad,hij was super trouw en de
liefste schat van de wereld.
Hij zakte door z’n achterpoten, dit hebben we met de
dierenarts nog even aangekeken, maar ja je mag niet
egoïstisch zijn hé. Nu denk je nog wel had ik maar zus of
had ik maar zo geprobeerd, maar eigenlijk weet je wel beter,
het kon gewoon niet meer.
Op 11 Februari hebben we hem samen met ons drietjes in laten
slapen en hem naar het crematorium gebracht, daarna nog een
keer afscheid genomen en op 14 februari is hij gecremeerd.
Op 16 februari hebben we zijn urn opgehaald en we zeggen hem
nog elke avond welterusten. Hij staat met een mooie foto op
de kast te pronken.
We moeten verder maar ik zal hem nooit vergeten ,het was een
vriend uit duizenden. Dag lieve
Rommel,kusjes Olga (vrouwtje) 
|